Babád

Hinanap kita
sa nakasisilaw na kalangitan sa umaga;
sa bunton ng mga bituin tuwing gabi.
Nauhaw akong muling dampian
ng patak-patak mong halik
sa aking uhay, dahon, at binti.
Nagpigtas na ako ng balat,
upang sumingaw ang init.
Naghulog na ako ng butil,
upang walang kaagaw sa hamog.
Ngayo’y bumalik ka
nang walang pasintabi.
Sa buhos-buhos mong yakap
at nananakal na dilig,
nagtampisaw ako sa sabik.

Advertisements

3 thoughts on “Babád

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s