Wrestler si Doc!

Nasa dental clinic ako para magpabunot ng ngipin. Third molar sa itaas. Inalis na ng dentista ang mga lumang pastang amalgam sa tatlo kong bagang, at saka pinalitan ng mas modernong white filling. Sa kamalasan, hindi niya naisalba ang aking wisdom tooth. Masyadong malalim na raw ang butas.

“Baka naman mahirap kang bunutan,” sabi ni Doc.

Hindi ako kumibo. Nasa elementarya pa ako nang huli akong pabunutan ni Mama ng ngipin sa dentista.

Nagkukuwento si Doc habang nag-i-sterilize ng mga gamit. Marami kaming napag-usapan, lalo na ang tungkol sa career.

Tinanong ko siya kong bakit ayaw niyang mag-abroad. Malaki ang kita run, sabi ko.

“Ay naku,” sabi niya, “gusto ko kaya lang eh ayaw akong payagan ng mga magulang ko.”

Tumango ako kahit alam kong nakatalikod siya sa inuupuan kong dental chair.

“Tsaka mahirap ang buhay dun,” paliwanag niya. “May isa nga akong kaibigang dentista, nasa Qatar. Malaki naman daw ang kita. Pero dapat eh sanay kang murahin, bastusin. Eh ang mga Arabo pa naman, akala mo kung sino sila, ang bububo naman. Kung babae ka, tapos momolestiyahin ka, sasabihin nila, ay, bakit kita gagalawin eh may asawa na ako. Tapos, ikaw pa ang pananagutin sa batas. May iba nga riyan, igagang-rape, tapos ibabaon na lang sa disyerto.”

Pinabuka niya ang aking bunganga at saka pinahiran ng topical anesthesia ang aking gilagid. Muntik na akong masuka sa pakla ng lasa nito.

“Kuntento na akong magtrabaho dito sa bansa,” dagdag niya habang naglalagay ng anesthesia sa heringgilya. “Simpleng buhay lang, kasama mo pa ang mga kapamilya mo.”

Gusto ko sanang sumagot ng “Oo nga,” ngunit sinimulan na niyang iturok ang heringgilya.

Naka-apat o limang turok siya, palipat-lipat sa paligid ng aking ngipin, hanggang maubos ang gamot. Pinagmumog niya ako.

Nagtanong siya.

“Ikaw, Neil, kelan ka ba mag-aasawa?”

Muntik na akong masamid sa tubig.

“Ah, wala pa ho akong ipon eh,” sabi ko habang sumasandal sa dental chair.

“Ano, makapal na ba?” tanong niya, tinutukoy ang aking gilagid.

“Yata,” sagot ko.

Sinilip niya.

“Mahirap talagang mag-asawa kung walang ipon,” sabi niya habang sinisimulang ugahin ang aking ngipin gamit ang isang instrument.

“Sabihin mo kung masakit ha?” sabi niya. “Para dagdagan natin ng anesthesia.”

Tumayo siya para makapuwesto nang maayos at ipinagpatuloy ang ginagawang pag-uga.

“Alam mo kapag dentist ka,” sabi niya, “dapat malakas ang braso mo, kasi parang kang nakikipagbunong-braso.

Napangiti ako habang nalalaway.

“Yun ngang kaibigan kong dentist din,” sabi niya, “naku, ang liit ng mga braso. ‘Pag hindi niya kayang bunutin yung ‘ipin ng pasyente, tatawagin ako para magpa-assist. Madalas pa niyang napuputol yung ‘ipin. Eh naiinis pa naman ako ‘pag putol. Kailangan mong magbawas ng buto.”

Nagpalit siya ng ibang instrument, mukhang pliers, at saka inipit ang aking ngipin.

“Wag kang lulunok ha?” utos niya.

Pagkatapos, dahan-dahan niyang hinila ang aking ngipin palabas sa aking bunganga, at saka inilapag sa mobile tray na nasa aking harapan.

“Tingnan mo ang ‘ipin mo,” sabi niyang may himig ng pagmamalaki.

Para siyang wrestler na ipinapakita sa mundo ang kanyang championship belt.

Napangiwi ako sa itsura ng aking ngipin. Mabilis akong nagmumog.

Advertisements

6 thoughts on “Wrestler si Doc!

  1. shet na malagkit! bukod sa pagkakaron ng sipon, eto na ata ang pinaka-ayokong mangyari sakin. ang mabunutan ng ngipen. ang sakit kaya. nakakaphobia! mabuti na lang at matagal na ring napa-root canal ang mga dapat i-root canal.

    nagustuhan ko ‘yung istayl ng pagkukwento. hindi mabigat sa mata. swabe lang. m/

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s